In ons Belgenlandje is het zo ingeburgerd dat kinderen naar school gaan vanaf ze de leeftijd van 2,5 bereikt hebben. Hier en daar hoor je nog enkele mensen die wachten tot 3 jaar of de eerste kleuterklas. Heel vaak hoor ik ook “mijn kind is er écht klaar voor”, “hij/zij kan al niet meer wachten om te gaan”, … ik vraag me af hoe dat zover gekomen is. Ligt het aan de ouders hun kijk op kinderen, op hoe ze zijn, op wat er verwacht wordt?

Naar school vanaf 3 – oudste zoon

Ik merk dat wij er wel in gegroeid zijn. Bij de oudsten hadden we zoiezo al niet de neiging om hem te laten starten in de peuterklas vooral om de reden dat ik toen ongeveer moest gaan bevallen van de tweede zoon. Onze oudste zoon is dus gestart een paar weken voor hij 3 jaar werd, direct in het eerste kleutertje. Eerst halve dagen maar al vlug een hele dag omdat we vonden dat hij eraan toe was. Ik weet niet met wat wij nu weten we dat toen op die manier gedaan zouden hebben. Ik denk dat we toen langer bij de halve dagen gebleven zouden zijn. Nouja veel zin heeft het niet om daar nu verder over na te denken, hij gaat meestal graag naar school en nu nog altijd.

Naar school vanaf 2,5 – oudste dochter

Onze oudste dochter daarentegen ging wel van zodra ze mocht naar de peuters en direct volle dagen. Ook dat verliep redelijk vlotjes. Maar ook wederom, ik denk dat we nu toch zouden starten met halve dagen, zelfs al betekend dat meer heen en weer gerij voor mij.

Naar school vanaf 3,5 – tweede zoon

Het verhaal van de tweede zoon konden jullie hier al uitgebreid volgen, de peuterklas is niet echt van start gegaan voor hem en nu gaat hij halve dagen naar de eeste kleutertjes. Ik denk dat het nog een hele tijd zo zal blijven. Natuurlijk is het niet fijn voor mij en de baby dat ik ’s middags speciaal hem nog eens moet gaan ophalen maar als dat beter is voor hem heb ik dat er heel graag voor over.

Ik denk dat mocht de mentaliteit van de doorsnee Belg daarrond anders liggen ik het misschien nog anders zou aanpakken met deze zoon. Ik weet het niet altijd zo goed. Hoe vinden we een goed ritme? Is het belangrijker om hem echt consequent te laten gaan zodat hij goed weet wat hij kan verwachten of moeten we uitkijken hoe hij reageert en daarop afstemmen. Bij hem weet ik het niet zo goed, momenteel kiezen we voor de consequente aanpak. Ik ben benieuwd of dat voor hem de goede weg is of niet.

In mijn omgeving bemerk ik dat ik een van de weinigen ben die zo naar mijn kinderen en naar school kijkt. Ik krijg heel vaak de indruk dat velen ervan uitgaan en werkelijk denken: “Natuurlijk zijn ze er klaar voor!”, “School is toch leuk”, “Hij heeft er nood aan.”, “Hij verveelt zich.”… Waarop ik altijd wil schreeuwen: “Neeee! School kan inderdaad heel leuk zijn maar niet voor elk kind en al zeker niet vanaf zo’n jonge leeftijd.” Ik vind het trouwens ook heel erg gevaarlijk dat ze dat werkelijk zo aan hun kindjes zeggen. Wij overzien dergelijke zaken en kunnen een mening vormen (alhoewel als je de huidige maatschappij bekijkt …) maar kinderen zijn heel erg beinvloedbaar en afhankelijk van wat hun ouders hen vertellen. Wat gebeurt er bij zo’n kind die het niet leuk vind op school maar die ervan overtuigd is dat het wel leuk hoort te zijn?

Natuurlijk hebben wij nu wel de situatie gevormd dat ik thuisblijfmama ben en daarin flexibel kan zijn. Als je beiden werkt valt dat voor een groot stuk weg uiteraard. Voor mij is het geen enkel probleem om de kinderen thuis te houden of na een paar uurtjes af te halen, … het vergt extra inspanning maar dat is het meer dan waard.

Wat mij bezighoud is de vraag hoe wij de Belgen kunnen laten afstappen van dat beeld van 2,5 jaar = tijd voor school. Hoe kunnen we daarin iets veranderen? En vooral, wil de Belg dat wel?

 

Zindelijkheid

Dat is een probleem! Een kind wordt van nature zindelijk tussen de 2 jaar en de 5 jaar. De maatschappij verwacht dat ze naar school gaan vanaf ze 2,5 of 3 jaar zijn. Probleem! De juffen of meesters zijn veel bezig met het verzorgen van de kinderen, verse luiers, vuile broeken, noem maar op. Dat in combinatie met te grote klassen is helemaal niet hoe een kleuterklas hoort te zijn. Daar kunnen de kinderen niets aan doen, evenmin de ouders én ook niet de juffen of de meesters. Het hele systeem moet aangepakt worden. Volgens mij, mijn eerste gedachte, is dat er meer verzorgend personeel aanwezig moet zijn in de peuter en kleuterklassen. Zodat dit probleem goed opgevangen kan worden.

Wat denk jij? Wat deed jij met je kindjes en waarom?

There are 21 comments Reageer!

Reageer!

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.