Bij schrijven ben ik mama van vijf kinderen en de oudste is morgen jarig: 9 jaar. Dus geen eigen ervaring met het opvoeden of in huis hebben van een adolescent en puberen. Wél heb ik heel veel interesse in opvoeden van zowel de babytijd tot peuter, kleuter en kinderen in het algemeen. Mijn interesse loopt door tot de in de vlaamse volksmond gegeten ape-jaren (vréselijk woord).

Lees zeker ook: Goed genoeg ouderschap

Schrijven over adolescenten

Nu, waarom zou ik dan nu gaan schrijven over adolescenten? Zoals ik in mijn inleiding al zei: het interesseert me! Ik vind ontwikkeling een heel boeiend onderwerp. Ik leer graag en veel bij en wil dat graag delen met mijn lezers. Dus bij deze een nieuw onderwerp op deze blog. Deze pagina zal de hoofd – verzamelpagina worden over alle toekomstige onderwerpen en artikel over adolescenten. Bookmark gerust.

Verschil tussen adolescent en puber

Nu, wat is nu eigenlijk een adolescent en wat is een puber? Eigenlijk is het best heel simpel: een adolescent is de volledige periode vanaf het prille puberen tot de volwassenheid. Een puber is dus zoiezo een adolescent, een adolescent is niet altijd een puber. Ben je mee?

De adolescentieperiode is gemiddeld van 12-22 jaar (om precies te zijn, de hersenen zijn volwassen rond 25 jaar). Puberen doe je gemiddeld tussen de 12 en 15 jaar. Dit zijn allemaal gemiddelden en dat verschilt veel tussen de geslachten meisje/jongen én ook tussen elke adolescent.

Verkeerd beeld over “de jeugd van tegenwoordig”

Er hangt een negatief beeld in onze samenleving over de jongeren van vandaag. Ze zouden onbeleefd, egoïstisch, grof en nog veel erger zijn. De oorzaak hiervan zijn de kranten en andere media, daarin hebben ze het over breezersletjes, wurgspelletjes, tentsletjes, coma zuipen en nog veel meer zodat wij de indruk hebben dat de overgrote meerderheid van de jeugd dit aan het doen is. Fout. Dit gaat telkens over een enorm klein percentage van de huidige jeugd.

Net zoals je heel vaak hoort dat ze bedden tekort hebben in de bijzondere jeugdzorg, dat is ook zo, maar als je dat zoveel hoort kan het de indruk opwekken dat er telkens meer en meer jongeren bijkomen. Er worden nooit percentage’s genoemd of aantallen. Niet elke jongere die in contact komt met de bijzonder jeugdzorg heeft een bed nodig. Wat denk jij eigenlijk? Hoeveel procent van de jongeren komt in aanraking met de bijzondere jeugdzorg?

De jeugd van tegenwoordig is ontzettend braaf

In 2009 heeft de stichting tegen kanker een onderzoek gedaan over hoe jongeren staan tegenover het rookverbod op café. Maar liefst 70% van de jongeren tussen de 15 en 25 jaar zijn daar voorstander van. In 2010 deed sensoa een onderzoek naar de jongeren hun relatie intentie’s. Ook daar kwam sterk naar voren dat jongeren een klassiek beeld hebben over relaties, ze willen het goed en ernstig doen. Ze dragen daarbij waarden als eerlijkheid en trouw heel hoog in het vaandel.

Het totaal aantal misdrijven door jongeren blijft ook dalen. De Morgen publiceerde in augustus 2015 volgende cijfers:

  • -29% totaal misdrijven
  • -50% vernietigingen en brand
  • -43% zware diefstal
  • -36% gewone diefstal
  • -32% diefstal met geweld
  • -30% slagen en verwondingen
  • -25% openbare veiligheid en openbare orde
  • -21% aanranding en verkrachting

Moet ik mij zorgen maken?

Dat pubers wel eens iets misdoen is volledig normaal (zal binnenkort wel duidelijker worden) en daar hoef je dus niet meteen over te stressen. Het komt écht wel terug goed met jou kind. Er zijn wel enkele puntjes waar je aandacht aan kan besteden.

  • Er is een verschil tussen iets uitproberen en experimenteren en “voor de rest van zijn leven” misdadiger zijn.
  • Er is een verschil tussen stemmingswisselingen en depressief zijn.
  • Na een eerste verliefdheid, een eerste breuk is het volledig normaal dat jou kind er enkele dagen van in zijn of haar bed blijft liggen en dat het aanvoelt alsof de wereld vergaat, ook dat gaat over en leren ze heel erg veel uit.
  • Bedenk je even hoe je dochter of zoon was voor de adolescentie, was hij of zij dan ook al antisociaal? Nee? Wel, dan gaat ook dit weer over gaan. Indien je dochter of zoon wél al in de kinderjaren deze tekenen vertoonde kan er meer aan de hand zijn.
  • Chronische stress gaat niet vanzelf over, daar moet je hulp voor zoeken.
  • Ernstige emotionele onrust of probleemgedrag zijn aanduidingen dat er iets misloopt met de veranderingen in de adolescentie, dan is gepaste hulp aangewezen.

Binnenkort meer ….

Bronvermelding

There are 2 comments

Reageer!

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.